Mostrando entradas con la etiqueta fourty. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta fourty. Mostrar todas las entradas
lunes, 18 de junio de 2018
fràgil
perque han passat més de vint anys al teu costat i no t'has molestat en saber com fer-me tremolar, perquè després de tot no em fas sentir res més que ràbia i llàstima... he perdut tot el meu temps al teu costat, he hagut de completar el meu cor amb altres vides per no ser capaç de veurem tal com som, per no saber donar-me ni una sola paraula tendre, niuna sola carícia tèrbola... t'has perdut la millor versió de mi i ara som lluny de tu, al teu costat però sense cap connexió vàlida... ja no t'estim, ja note perdon la teva toxicitat i malgrat tot seguesc aqui addicta a la seguretat de la rutina, addicta. a la llibertat que em dóna estar amb tu... amb tu i els altres... quina llàstima... quina ràbia que me fa tot plegat....
viernes, 29 de julio de 2016
money
mac, jardín, san miguel, maná, s5, soledad contigo al otro lado del watts app... alguna que otra mosquita, y mosquitos sin rumbo... es tarde pero aún es de día... la vida pasa más allá y yo apenas respiro...
domingo, 8 de febrero de 2015
llave
por fin en casa... quizás ya pueda retomar una cierta regularidad... de nuevo con internet y con un mac... no sé si me han pasado muchas cosas interesantes.. lo habitual, supongo... coqueteos varios pero sin novedades, me cuesta ver en mi entorno posibles amores, descarto rápidamente y no encuentro grandes alicientes para luchas por nuevas mentes...la gente es tan básica... hasta los que aparentan complejidad o inteligencia son fácilmente decapados... y bajo el brillo de su barniz sólo hay la misma madera que se encuentra en los muebles ya carcomidos... en mi corazón, en mi alma tan sólo habita él, reina a solas en este cielo de mi mente y de mi cuerpo... es casi perfecto, único pero perecedero... urge distinguir en el horizonte algún ser con el que renegociar mis anhelos... un hombre tranquilo, abierto, serio, sumso sólo conmigo, apto, excelente, diestro, acaudalado... si volviera a encontrar al hombre perfecto al que hacer rendir y rendirme... la paz no hallaría fin en mi interior... por pedir la perfección...
domingo, 28 de septiembre de 2014
cuckold in vitro
domingo, os escribo a unos minutos escasos de haber sido babeada entera... cara a y cara b sin complejos... un polvo vainilla con todos esos puntos que a más de uno de vosotros os harían volver locos de atar... algunas concesiones llevan a grandes logros... -si tienes que ver a otros hombres sé discreta y no hagas nada que no hicieras conmigo...- hablará en serio?- mientras descubres de mi boca que ninguno de los que ya conoces no se negaría a acostarse conmigo... con la suerte de que yo no me acostaría con ninguno de ellos... quizás, quizás... salvaríamos al vip, a café, a casablanca, que también has visto conmigo.... por puro morbo unos y otros por conocimiento de causa...
jueves, 25 de septiembre de 2014
monday night
me despiertas del sueño profundo con algo leve y sutil al principio, desciendes mis braguitas... es casi de madrugada... te quedas a los pies de la cama y empiezas a hurgar con tu lengua en el final de mis entrañas, te entretienes, lames y relames... es un agujerito oscuro, frippé, prieto... que se dilata a lametones... tu boca se aferra mientras disfruto sabiendo que me deseas... pero no son horas, no quiero despertar del todo.. qué pena que de día te hayas convertido en un desconocido... y por la noche... ya no me apetece conocerte como antes...
viernes, 17 de enero de 2014
obviously
que sepas que para ir hacia donde uno quiere, uno debe partir en esa dirección.
de la vida correcta
si pogués ofegar tota aquesta ràbia, si pogués definir la soletat, si pogués fer entendre els mals interiors que produeixen les teves ones violentes informes... tota aquesta vida devora tu esdevé en un instant tan absurda... no hem construit ni un simple somriure junts, caminam ben paral.lels, l'un devora l'altre sense mirar-nos, sense sentir-nos, només som allà progressant en el nostre desamor inacabat...
martes, 19 de noviembre de 2013
pourriture des âmes
hay que gente que crece y otra se pudre por dentro, hemos seguido trayectorias bien distintas... el avenir es incierto o quizás ciertamente cruel...
domingo, 6 de octubre de 2013
un instant
http://www.youtube.com/watch?v=GRxofEmo3HA
algo de música clásica tras un restaurante elegante con vistas increíbles a la naturaleza, una tarde bucólica y en familia, niños y adultos riendo... a veces la vida es un espejismo que contiene altas dosis de realidad durante un instante...
algo de música clásica tras un restaurante elegante con vistas increíbles a la naturaleza, una tarde bucólica y en familia, niños y adultos riendo... a veces la vida es un espejismo que contiene altas dosis de realidad durante un instante...
viernes, 9 de agosto de 2013
humo
perdida la seguridad que veía en ti, a solas con mis mentiras, con la vida, con él... a mis treinta y cinco... escribo. no valió la pena mantenerle a mi lado para un futuro menos accidentado... sentada en mi callejónn sin salida, ya no queda pasado, ya no queda futuro, condenada a vivir un presente contradictorio en el que el amor y el desamor se enzarzan en una lucha encarnizada... sola, estamos solos, siempre, para siempre solos, únicos artífices de nuestra felicidad, condenados a perder en el último lance cada batalla de la felicidad... rapta'm, viola'm, no em deixis mirar la llum més enllà dels teus ulls... i quan et perdi ja veuré, ja sabré si val la pena continuar més enllà de tu. no puc canviar sentiments, no puc canviar la teva edat, no puc evitar sentir-me millor que bé al teu costat... s'està tan bé enrevoltada de tu, tan bé fent-te meu, tan bé... senta tan bé la pau...
domingo, 10 de febrero de 2013
sábado, 2 de febrero de 2013
febreros
de vuelta que no devueltos, he estado tentada de abandonar este lugar, lo admito, a veces pienso que es un riesgo innecesario pero... siempre vuelvo, algo tiene de adictivo este mundillo... he averiguado algunos nombres interesantes, mantengo mi sexo caliente a menudo y bueno... no tengo demasiado tiempo para pensar... tengo cosas entre manos que requieren máxima atención y mucho espíritu de lucha mientras el país va a la deriva y ya no creo en nadie más que en mí... brindo por mí y por las ganas que tengo de ser feliz... diamonds in the sky...martes, 8 de enero de 2013
fourty
8 días de año y no estoy demasiado animada, quiero estar sola, asumir mis fracasos y que en el fondo siempre estaré sola...creemos elegir bien, optar por lo correcto y un día, tras muchos otros días, te percatas de que elegir lo mediocre desemboca en la infelicidad, tarde o temprano estaré sola, sin presas, sin armas y sin perro... contemplar el horizonte, en días como hoy, en días como ayer... se hace triste y desesperanzador... tantos años malgastados, creyendo que al final podría envejecer junto a ti y ser iguales... la distancia se ha hecho casi insalvable, he puesto tantos parches a nuestra rueda que apenas la reconozco... es deforme, no avanza, siempre pierde aire... ni fourty, ni sixty, ni nadie al frente... sólo el vacío, la sensación de fracaso... la visión de un mañana triste, de un mañana acabado antes de usarlo... no has sabido amarme, no he sabido repudiarte a tiempo y ahora eres un reloj de arena que no oso romper, que contemplo, que detesto haber amado tanto... y a su vez irrenunciable... contradicciones, contraindicaciones... mi vida ha sido y es todavía un lujo desde el que se contempla la miseria con claridad.
jueves, 13 de diciembre de 2012
en mi noche
en mi noche estás tú arrebatándome la sonrisa, la paz... cubriéndome de angustia y decepción y a pesar de todo... dormimos.
miércoles, 28 de noviembre de 2012
cómo hemos cambiado
la gente cambia y en la mayoría de las ocasiones no es para bien... sola, a oscuras en la habitación, el pc es el único punto de luz, me siento aún mojada tras una especie de sexo fugaz a media tarde del que no he podido recuperarme aún... tras haber cenado con la desilusión... es lo que pasa cuando se barajan dos amores bien distintos en tan corto lapso de tiempo. romanticismos precarios y realidades devastadoras se conjugan, la vida se desdobla, se entrecruza... y te das cuenta de que la gente cambia, que ya no es lo que era o bien que ha sabido hacerse como el buen vino ... la gente cambia... me he vuelto más intransigente, más cariñosa, más amable, más fría, más paralela que nunca, más loca de amor, más prisionera de la impotencia, más seria, más mayor...
jueves, 8 de noviembre de 2012
eternity
he sabido empezar tantas vidas, vivirlas y dejarlas inacabadas, he sabido recomenzar sin poner fin, sin despedidas... he sabido estar a la altura de cada reto, he puesto todo mi empeño en crecer, serlo todo para cada uno de los que me han amado tanto y tan poco...he sabido lidiar con la tierra y el asfalto, desde lo más primario hasta lo más retorcido y refinado... quién más se cruzará en mi camino, quién logrará apartarme de los caminos sin fin y me ren dirá a una vida única, plena y finita... mientras... el pacto con el diablo continúa, ansiosa por ver en el horizonte un nuevo kamikaze dirigirse a mí y reinventarme de nuevo...martes, 14 de agosto de 2012
copas breves, parlamentos largos.
una breve copa de cuné por compañía, esta noche no sé si saldrá el sol, mañana es fiesta y dios tardará en despertar... nunca había sudado tanto como este verano...
steve, andy, jonathan, ... y mil nombres foráneos conforman el universo de estrellas mientras suc, fourty, csblnca y sixty van conformando mi vida más privada, cada uno a su debida distancia...
that's a wild world.
steve, andy, jonathan, ... y mil nombres foráneos conforman el universo de estrellas mientras suc, fourty, csblnca y sixty van conformando mi vida más privada, cada uno a su debida distancia...
that's a wild world.
domingo, 12 de agosto de 2012
dust
pues sí, pues sí, quién me lo iba a decir... tras tanto tiempo de desconexión con el mundo vainilla he vuelto a él, no sé si exactamente se puede decir así... pero he retomado relaciones satisfactorias con él, supongo que también es porque dentro de lo vainilla su sexualidad es buena, abierta y sin tabús, ello da pie a muchas versiones desvainilladas del vainillismo... jugamos y conjugamos jugos... aunque tras la cama... no haya demasiadas alegrías...
domingo, 29 de julio de 2012
canibalismes
me comí tu corazón, ya sólo quedan las palabras y el hielo, en nada se parece este fuego infernal a ese hogar que íbamos a construir, te echo de menos pero está bien así, he hallado brasas que han calentado mi alma, mi cuerpo cuando he tenido frío... nunca es suficiente y cada aroma en el aire, cada sonrisa en el espacio me defiende de cada injusta palabra, de cada gesto inapropiado... pero hasta cuándo? vuelo y nada me quita las ganas de reír, creo que que la vida está de mi parte, creo qu nunca quise hacer daño, creo que no he sido mala, ni mala persona sólo sé pecar a cambio de una felicidad que todos merecemos, que no me has sabido dar... sola y tan acompañada, amada y tan deshabitada... cosas que no dicen mis miradas, cosas que callan mis sonrisas, cosas que tampoco dejo que me puedan...
domingo, 8 de julio de 2012
Suscribirse a:
Entradas (Atom)





